
W jednej z dzielnic Milwaukee w stanie Wisconsin w latach 90. XIX wieku nastolatek o imieniu William Harley po raz pierwszy spotkał Arthura Davidsona. Miasto Milwaukee było prężnie rozwijającym się ośrodkiem przemysłowym na zachodnim brzegu jeziora Michigan. Obaj chłopcy dzielili zainteresowanie mechaniką i projektem produktu. Harley wcześniej pracował w fabryce rowerów, a Davidson miał doświadczenie jako kreślarz. Kiedy młody Harley pracował w firmie produkującej windy, Barth Manufacturing, zaprosił swojego przyjaciela Davidsona, aby złożył podanie o pracę, gdzie nauczył się modelarstwa.


Pewnej nocy w 1901 roku obejrzeli przedstawienie Anny Held, artystki, która często włączała do swojego show zmotoryzowane pojazdy trójkołowe. Podczas gdy inni mogli zapamiętać pikantny występ Helda, Harley i Davidson później wspominali trójkołowiec, którym Held jechał z jednocylindrowym silnikiem, jako moment inspiracji.
W tym samym roku Harley i Davidson majstrowali przy zmotoryzowanych rowerach, z pomocą przyjaciela, Henry'ego Melka, który posiadał tokarkę. W pobliżu był inny przedsiębiorczy przyjaciel, który zaoferował swoją wiedzę – młody mechanik i inżynier o imieniu Ole Evinrude, który później stał się siłą napędową w rozwoju silników zaburtowych.Ich pierwsza próba to był rower przystosowany z małym silnikiem i napędem pasowym. Ale był niedostatecznie mocny i nie spełnił ich oczekiwań. Do 1903 roku zaczęli od nowa, z nowym, większym silnikiem i ramą zaprojektowaną tak, aby do siebie pasowały.

Arthur napisał do swojego brata Waltera, maszynisty kolejowego w Kansas, zachęcając go do powrotu do Milwaukee, gdzie jego doświadczenie byłoby docenione. Walter był krytyczny wobec nowej maszyny i zabrał się do jej udoskonalania.

Czując się nieco nękany nowym projektem syna, William C. Davidson poprosił ich, aby przenieśli go na podwórko. W 1903 roku zbudowali drewnianą szopę o wymiarach 10 na 15 stóp, w której później sprzedali swój pierwszy motocykl przyjacielowi, Henry'emu Meyerowi.

Ich zaangażowanie w rozwój było widoczne od samego początku. W 1904 roku podwoili rozmiar swojej małej fabryki, podczas gdy William Harley rozpoczął studia inżynierskie na Uniwersytecie Wisconsin. Aby dalej się rozwijać, pożyczyli 170 dolarów od „Wujka od miodu” Davidsonów, pszczelarza Jamesa McLaya, zamiast z banku.
W 1903 roku Arthur Davidson poznał również chicagowskiego biznesmena, narzędziowca i niemieckiego imigranta Carla H. Langa. Lang zgodził się sprzedawać nowe motocykle Harley-Davidson w swoim sklepie przy Adams St. w Chicago, stając się pierwszym dealerem.W 1906 roku wybudowano nową fabrykę na niedawno zakupionym terenie przy Chestnut Street w Milwaukee, zaledwie przecznicę od domu rodziny Davidson. Nawet gdy ta fabryka produkowała nowe motocykle, trwały już plany budowy znacznie większego zakładu, aby sprostać rosnącemu zapotrzebowaniu. Do 1913 roku nowoczesny, sześciopiętrowy budynek fabryczny z cegły stał się potęgą produkcyjną. Od zaledwie 3 motocykli sprzedanych w pierwszym roku, Harley-Davidson osiągnął prawie 13 000 pojazdów w ciągu zaledwie 10 lat.


17 września 1907 roku firma Motor Company została zarejestrowana jako spółka, a pierwsze akcje zostały wyemitowane. William Harley przyjął mniejszy udział w zamian za gotówkę, aby pomóc sfinansować swoje studia inżynierskie. Tego samego dnia William A. Davidson oficjalnie dołączył do firmy jako kierownik zakładu, nadzorując produkcję.
Założyciele postrzegali istotę HDMC jako niezawodne motocykle, dobrą obsługę oraz kompetentnych sprzedawców, którzy nie mieli sobie równych. To miało stać się fundamentem przyszłości Motor Company. A co z wyścigami? Inni producenci już wcześniej przyjęli filozofię „wygraj w niedzielę, sprzedaj w poniedziałek”. Wyścigi nie były tylko kwestią przechwałek, lecz także marketingu. Inne firmy motocyklowe dominowały na torach wyścigowych, a co za tym idzie, także na rynku.
HDMC wcześniej potępiło wyścigi ze względu na ogromne niebezpieczeństwo dla zawodników i widzów. Ale wartość marketingowa wyścigów była niezaprzeczalna. Założyciele H-D zdawali sobie sprawę, że muszą konkurować, i utworzyli pierwszą fabrycznie wspieraną drużynę wyścigową. W ciągu pierwszego roku nowy zespół zdominował wyścigi, czasami zajmując trzy lub nawet pięć najwyższych miejsc. Później znani jako „Wrecking Crew”, zdecydowanie umocnili pozycję Harley-Davidson jako potęgi na amerykańskiej scenie motocyklowej.
Przejście do wyścigów nie byłoby jedyną konieczną zmianą. Rynek motocykli, który czekał przed nimi, miał przynieść zarówno szanse, jak i wyzwania. Zmiany na rynku motoryzacyjnym w latach 10. i 20. XX wieku zmusiły motocykle do przekształcenia się w pojazdy rekreacyjne. Ale w tym czasie sieć dealerska już się rozrosła poza granice Stanów Zjednoczonych, obejmując Europę i region Pacyfiku. Harley-Davidson miał szerszy zasięg na świecie niż jakikolwiek inny producent. W miarę jak gospodarki i rynki ulegały późniejszym zmianom, tamte wczesne działania okazały się kluczowe. W ciągu zaledwie kilku lat H-D mogłoby pochwalić się mianem największego producenta motocykli na świecie. To, co zaczęło się od dwóch przyjaciół i wspólnej pasji, stało się nazwą synonimiczną z motocyklami.
Harley-Davidson powstał w Milwaukee, gdy William S. Harley i Arthur Davidson w 1901 roku przekształcili rowery w zmotoryzowane maszyny. Dołączając do nich Walter Davidson oraz wspierani przez przyjaciół takich jak Henry Melk i Ole Evinrude, zbudowali swoją pierwszą szopę o wymiarach 10 na 15 stóp w 1903 roku, a wkrótce potem sprzedali swój pierwszy motocykl. Wczesne partnerstwa, innowacyjne rozwiązania inżynieryjne oraz strategiczne posunięcia—takie jak zaangażowanie się w wyścigi z legendarną „Wrecking Crew”—pomogły Harley-Davidsonowi rozwinąć się z małego projektu w przydomowym warsztacie w największego na świecie producenta motocykli, tworząc dziedzictwo osiągów, projekt produktu oraz globalną społeczność motocyklistów.