paying tribute

EEN EERBETOON

Hoe een Harley-Davidson® [motor] mijn leven veranderde.

 

Verhaal en "strand" foto door Peter Mark (uittreksel van zijn blog CBC.ca) | Extra foto's door Brent Cooke

 

Waarschijnlijk heb je inmiddels wel gehoord over de Harley-Davidson®-motorfiets die aangespoeld is op een strand in Canada, maanden na de verwoestende tsunami van 2011 in Japan. Het verhaal heeft ontelbare mensen geraakt en de motorfiets is nu te zien in het Harley-Davidson Museum® in Milwaukee. Maar niemand werd er meer door geraakt dan de man die hem vond. De volgende fragmenten zijn afkomstig uit een blog die werd gepost op CBC.ca door Peter Mark, de man die de motor ontdekte aan de waterkant van Brits-Columbia vlak bij de Koningin Charlotte-eilanden.

De container spoelde aan op een afgelegen strand, zo'n 50 kilometer ten zuiden van Rose Spit. Toen ik hem voor het eerst zag was ik in shock. Ik zag de motor van een afstand, maar ik zag het nummerbord pas toen ik dichterbij kwam. Het bleek een gebogen, met algen bedekt stuk metaal met Japanse karakters. We wisten dat er door de tsunami wrakstukken zouden aanspoelen, maar ik verwachtte niet zoiets groots, zo snel, en laat staan een Harley-Davidson!

Mijn eerste gedachte was: "Wát?!?" Ik realiseerde me dat zo'n motor in mijn garage had kunnen staan, of dat mijn buurman er een had kunnen hebben. Dit was iemands eigendom, iemand die wellicht alles had verloren, misschien zelfs zijn leven.

De motor had een dikke laag Styrofoam onder het glasvezel-oppervlak, waardoor hij was blijven drijven. Hoe de motor en de andere onderdelen de hele oversteek van de Grote Oceaan in de container waren blijven zitten was me een raadsel. De motor zat niet vast en de klep van de container was eraf gerukt. Toen ik terugkwam van het strand vertelde ik mijn vrienden over wat ik had gevonden. Het nieuws verspreidde zich snel. Niet lang daarna nam CBC contact op en ik vertelde hun dat ik het framenummer en foto's van het nummerbord zou verstrekken, zodat ze de herkomst van de motor zouden kunnen achterhalen voordat ze het verhaal publiceerden. Ze belden gelijk terug. Ze vertelden mij dat het nummerbord geregistreerd stond in de Miyagi Prefecture, één van de gebieden die het hardst getroffen waren door de tsunami.

 

 

CBC zond het verhaal uit op de avond van 29 april. Ik was totaal niet voorbereid op hoeveel aandacht het verhaal zou krijgen. Ralph Tieleman van Vancouver Island nam onmiddellijk contact op om te vragen of ik de motor zou kunnen ophalen. Ik had het niet eens in overweging genomen, omdat de motor in zo'n slechte staat was dat ik dacht dat er niks mee te doen viel. Ik had bedacht dat hij op het strand kon blijven liggen, als eerbetoon aan de Tōhoku-tsunami. Ralph bood aan om, met hulp van zijn vrienden, de motor te restaureren en dan terug te sturen naar de eigenaar, als deze gevonden kon worden. We realiseerden ons dat dit een duur verhaal zou worden. De motor was totaal  verwoest. Ze zouden alles eraf moeten halen en bijna weer bij nul moeten beginnen. Ik ging akkoord en de volgende dag haalde ik samen met mijn vrienden de motor op.

In de volgende dagen werd ik geïnterviewd door vier of vijf grote news agencies in Noord-Amerika en vijf in Japan! Laat in de avond op 30 april belde een Japanse correspondent uit Californië me met goed nieuws: de eigenaar van de motor bleek nog in leven! Hij heette Ikuo Yokoyama.

Ikuo had drie familieleden verloren, waaronder zijn vader en broer. Zijn huis, de container in zijn achtertuin, die hij gebruikte als garage voor zijn motor, en alles wat hij bezat was weggevaagd door de vernietigende golf. Ik was erg blij dat Ikuo nog leefde, maar ontdaan door de gedachte dat zoveel anderen het niet hadden overleefd. Ikuo, en met hem duizenden anderen, woont momenteel in een tijdelijke opvang. De man van CBC verwees me naar een online video-interview met Ikuo. Hij was op zoek naar foto's van de motorfiets die ik had genomen. Hij gaf aan hoe blij hij was dat de motor was gevonden en naar hem zou worden teruggestuurd. "Een wonder!", noemde hij het. Hij wilde me ook graag bedanken.

Toen meldde Harley-Davidson® Motor Company zich. Ze hoorden wat Steve Drane en Ralph Tieleman van plan waren en besloten de restauratie te financieren. Ze namen contact op met Ikuo en vertelden hem over de voorgenomen restauratie. Ondanks dat hij graag met zijn motor herenigd wilde worden, sloeg hij het aanbod af. Hij zei dat hij financieel niet in staat was om de motor te onderhouden en dat hij geen ruimte in zijn tijdelijk onderkomen had om hem te stallen. Hij vond het niet eerlijk om zoveel geld uit te geven aan zijn motor, terwijl zoveel anderen niets hadden. Het is erg prijzenswaardig van Ikuo dat hij de behoeften van de anderen in zijn omgeving boven zijn eigen hoop en verlangens stelde. Harley-Davidson bood aan het geld dat zij aan de restauratie en verzending van de motor zouden hebben uitgeven, in een hulpfonds voor de tsunamislachtoffers te storten uit naam van Ikuo. Petje af voor Harley-Davidson, Steve Drane en Ralph Tieleman voor hun inzet voor een goed doel.